Тоқтар Серіков 2014 жылы ұзақ уақыт ауырып, дүние салған әкесіне деген сағынышын айтты. Әнші әлі күнге дейін балаларынан жасырынып жылайтынын жасырмады.
Бұл туралы «Ең алғашқы» бағдарламасына айтылды, деп жазады, stan.kz.
Кішкентайынан Тоқтарды өнерге баулып, қасынан тастамай алып жүрген, өмірлік ұстаз болған асқар тауынан айрылу өнер иесіне оңай соқпаған.
«Әкемнің қазасы – өмірімдегі ең үлкен өкініш. Мектептке оқитын кішкентай кезім. Көрпенің астына кіріп кетіп жылайтынмын. Сонда осы күнді ойлайтынмын. Түбі мен әкем мен шешемнен айрылып қалам ғой деп ойлайтынмын. Сол өкініш кішкентай кезімде көкейімде тұратын. Сол кезде «Алла Тағала, менің әке-шешеме тиіспей-ақ қойшы» деп жалынатынмын. Ең үлкен қасірет – жақыныңнан айрылу», — деп көзінің жасын сығып алды.
«Әкемнің үйге соңғы киіп келген тоны бар. Басқа киімдерін жібердік. Тонын ешкім сұрамаса екен деп тығып қойғам. Әлі күнге дейін әкемнің иісі бар. Кейде тоңам. Сағыныштан тоңам. Кәдімгідей іздеп, қалтыраймын. Сол кезде әкемнің тонын кием де, бөлмеге кіріп алып жатам. Балаларым көріп қоймасын деп, тығылып жылаймын. Адам баласының ішінде ешкім біле бермейтін дүниелер бар. Соның бірі осы – әкеме деген сағыныш», — деп жан сырын ақтарды Тоқтар Серіков.
